Zomaar een paar kiekjes uit het Rijnvaartpark. Het kleine parkje (waar ik met mijn vorige hondenvriendje(s) en vriendinnetjes uuuuuuuuuuuuren heb doorgebracht) leent zich goed voor het maken van foto's. Ook de heerlijk geurende rozen in de 'rozentuin' kun je onmogelijk overslaan. Utah's nieuwe Squeezz stick van Kong valt goed in de smaak. Het lijkt op een stok en je kan er op kouwen, (bijna letterlijk) een schot in de roos! :-)

We hebben het roer eens een beetje omgegooid. We zijn met de clicker aan de slag gegaan!
Ik geef toe, ik zag er nooit zo het nut van in. Maar ik moet zeggen, je kan de beloning wel versterken. Zeker om puppy's iets aan te leren, kan ik mij nu meer voorstellen dat dit een waardevol 'dingetje' kan zijn. Hoe kwam ik dan toch bij de clicker? Ik zat een klein beetje met het handen in het haar wat betreft Treibball. Utah deed het bijna te perfect en geleidelijk aan is ze wat gaan happen naar de bal in combinatie met veel hyper geblaf. Door het blaffen verliest ze concentratie. Is het ontstaan door gebrek aan uitdaging? Ik kan er de vinger niet op leggen, we zoeken dus maar naar een oplossing. Ik wil iets doorbreken en dacht aan een andere manier van aanleren. Zo kwam ik toch bij de clicker uit. Eerst de clicker vertrouwd gemaakt, gewoon thuis, buiten, overal tussendoor. Met de training een paar stappen terug gedaan en gaan oefenen op korte afstanden. De clicker houdt de aandacht er goed bij en de beloning die volgt maakt Utah bijzonder gelukkig. Te zien aan haar extra zwaaiende lijf en swingende staart. Het seizoen zit er bijna op maar in de tuin gaan we gewoon af en toe eens oefeningentjes doen.

Zaterdag: Het was alweer een paar weken geleden dat we getraind hebben bij de schaapjes. Ik dacht nog dat zal vast een feestje (lees, rommeltje) worden. Maarrrrrr......dacht ik, dat gaan we niet laten gebeuren. Als ik niet zen ben, wordt Utah dat ook zeker niet. Dus relaxt het (grote) veld op gelopen naar de schapen die inmiddels weer achterin het veld stonden. Het plan was om met de schapen terug naar voren te komen. Utah daar aan de lange lijn te doen en verder te gaan met onze lastige uitdaging, opwerken! Opwerken houdt in dat de schapen voorop lopen, Utah achter de schapen en ik achter Utah. Het plan hebben we wat veranderd. We hebben de lange lijn niet gebruikt. Ze was heel goed aan het werk met mij en de schapen en vaak ontneem je bij Utah haar enthousiastme als ze aan de lange lijn "moet". Maar zonder lange lijn snijd ze bij het opwerken de kudde regelmatig door de midden. Dat komt omdat ze te hard naar de schapen oploopt en dan dwars door ze heen loopt. Dan hebben we twee kleine kuddes en die kan Utah dan weer samen drijven en bij mij brengen. Dit is een ontzettend leuk en zelfbelonend spelletje. Met een lange lijn kun je daar dus een stokje voor steken omdat je niet meer lijn geeft dan nodig. Het is soms een lastige afweging om wel of niet de lange lijn te gebruiken. Ze wil dus graag zelfstandig werken maar kan die zelfstandigheid eigenlijk nog niet aan maar beloond zichzelf wel hiermee. Ze heeft gisteren laten zien dat ze het wel weet en kan zonder lange lijn en zelfs met een wijde bocht om de schapen kan lopen na een klein stukje opwerken. Met een goed gevoel konden we deze training afsluiten! 

Woensdagavond na de algemene ledenvergadering bij 'De Vrije Sprong' klets ik nog even bij met Saskia. We maken meteen een wandeldate voor donderdagochtend. Dan kunnen de mini en maxi herder weer even samen rellen. We spreken af bij de Hoekse Bosjes in Hoek van Holland. Utah mag achterop de fiets mee. Wat een feest! We wachten Saskia en Xantos op en als Xantos uit de auto komt barst de herrie los. Allemachtig wat kunnen die gillen tegen elkaar! Na een dol en dwaas minuutje gaan we het bosje in. Gezellige kronkelpaadjes brengen ons naar wat leuke boomstammen om te poseren en wat zijn ze dan braaf! Of zou dat door de koekjes komen? :-) Ook bij het water is het dikke pret. Ondanks dat Xantos veel groter en vele malen sneller is laat Utah zich niet uit het water slaan. Ze staat haar mannetje wel! Omdat de temperatuur onder de 20 graden ligt, het bewolkt is en er een windje van zee waait mag Utah een stukje van de terugweg zachtjes naast de fiets dribbelen....heerlijk vindt ze dat!

Woensdagavond, ik dacht er aan om de camera weer eens mee te nemen naar het strand. Spulletjes gepakt, is het zonnetje weg! Op het strand aangekomen trekt de lucht boven zee helemaal dicht, het wordt zelfs een beetje heiig. Utah is helemaal gelukkig als we een bal uit de tas toveren. Liefst wil ze deze altijd maar omdat we zuinig zijn op haar lijfje doen we dat maar niet. Deze keer kon het geluk dus niet op! Terwijl het baasje met de bal gooit schiet ik wat plaatjes en stoei ik met de instellingen van de camera.

Spontaan spreken we donderdagmiddag met Sylvia en Sandy af bij Delftse hout (Delft). Sylvia is op "doorreis" naar familie en ik rijd naar Delft voor een gezellige wandeling. Soms moet je een beetje creatief zijn als je niet bij elkaar om de hoek woont. We lopen eerst om de plas heen en strijken neer op een grasveld bij het water. Daar spelen we een spelletje met de fleecetouwen. Sandy rent graag rondjes om ons heen, ze lijkt wel een echte Border Collie. Utah ligt er ontspannen bij en rolt regelmatig door het gras. Ze dagen elkaar uit met de fleecetouwen. Het blijven twee kaatjes, met Utah als opper kaat, soms trekken ze een keer een lipje op met een brommetje maar ik vind het knap hoe goed ze het samen doen. Utah trekt nog een paar baantjes op het hondenstrandje voordat we naar de auto gaan terwijl Sandy haar opwacht. 

Vandaag hebben we meegedaan aan een officiële Treibball wedstrijd. Onze eerste! De wedstrijd was georganiseerd door SportDog en gehouden op het terrein van K.C. Gooi- en Eemland te Hilversum. Nadat we geïnstalleerd waren op het veld en ons startnummer hadden opgehaald begon de wedstrijd. Utah heeft heus keihard haar best gedaan maar ze kan ook het kunstje beter laten zien. Maar wat wil je op een vreemd terrein, vreemde vent in je veld en een hoop herrie. Bij het vaste onderdeel eindigen we toch op een mooie 5e plaats met een prima tijd. Ik had hierbij gekozen voor kleine ballen, hierin snapte Utah iets te veel (te zacht en net wat te klein) en de keurmeester wilde ze ook nog even van dichtbij bekijken :-). Bij het spel onderdeel kies ik voor de zekerheid voor de grote ballen. Ondanks dat er wat foutjes in zaten was het goed voor een onverwachte 3e plaats! Met een medaille verlaten we het veld en komt er een einde aan deze hele gezellige en leerzame dag. We kunnen weer lekker aan de slag met trainen, leuke nieuwe dingen en weetjes opgedaan.

Donderdag jl. hebben we een gezellig uitje. Samen met Sylvia, Ellen en de negen honden gaan we wandelen bij de Klinkenbergerplas in Oegstgeest. De honden vinden het geweldig leuk. Het is best warm, van het water wordt dankbaar gebruik gemaakt. Sandy staat in het water te wachten tot iemand een balletje gooit, Bill ligt in het water de rest scharrelt lekker in het water of op het strandje. Utah vindt natuurlijk weer een bal. Omdat ze de enige echte zwemmer van het stel is, zwemt ze in haar uppie naar de bal en een heel comité van Spetsen en een Border wachten haar bij de kant op. Ze geeft de bal echt niet af ;-) Toch lukt het Bill of Tindra om de bal te pakken te krijgen op de kant terwijl Utah zich uitschudt. De slimpies! Utah heeft ook nog een serieuze rol deze wandeling. Het jonge spul, Sandy en Tindra, maakt ze graag wat regeltjes duidelijk. Spelen en gek doen is prima maar je kunt het overdrijven en daar steekt het opperhoofd dan even een stokje voor of meer tussen ;-) Later neemt ze Sandy nog even apart mee naar het water door haar aan te tikken in haar flank. Waarom? Dat was me niet helemaal duidelijk. Genoten hebben we zeker van het hele spul bij elkaar! 

Vorig jaar beviel Zwitserland ons zo goed dat we dat graag nog eens over wilden doen. We hebben veel gewandeld en genoten van het uitzicht op ons balkon. Het weer was perfect. Zon, wat bewolking en rond de 20 graden. Wat we vorig jaar door de hitte niet konden doen, konden we nu wel doen.

We wandelen veel langs het spoor en de Walensee naar Walenstadt vanaf het park. We scoren nog wat stukken drijfhout om thuis mee te hobbyen. Deze wandeling is voor Utah favoriet! Bij de "strandjes" die we onderweg tegen komen krijg ik standaard een 'ruk' aan mijn arm. Er moet even gepoedeld worden!

In Mels gaan we op zoek naar de mooie omgeving van de Chapfensee. De rondwandeling is erg mooi! Veel mensen maken gebruik van de BBQ's om het meer. Het ruikt heerlijk maar wij houden het bij een eenvoudige picknick ;-)


Groeten uit Zwitserland (trailer) from Liannevo on Vimeo.