Vakantie, naar Oostenrijk en Italië, héérlijk er even helemaal tussenuit! In Oostenrijk hebben we Salzburgerland verkend en hoewel we vonden dat je in Zwitserland 'makkelijker' kunt wandelen hebben we genoten van de bergen, uitzichten, kloven, vele watervallen en meren. De Grossglockner is letterlijk het hoogtepunt! Echt een aanrader als het gaat om grote hoogtes, vergezichten en besneeuwde bergtoppen. Het weer was wisselvallig maar dat mocht onze pret niet drukken. Een buitje? Meteen een goed excuus om ergens een lekker stukje taart te gaan eten bijvoorbeeld! ;-)

Onder het mom van nu we er toch in de buurt zijn, zakken we na anderhalve week af naar een hotel bij Venetië in de buurt. Het staat al langer op ons lijstje en heel erg leuk om geweest te zijn. Het was druk en erg warm (zo'n 30 graden), iets wat ik voor Utah nog wel even spannend vond. Niet zozeer de drukte maar wel de warmte. Gelukkig is er volop water en staan er flink wat drinkfonteinen. Het ging super goed en ook aan aandacht niets te kort, Utah steelt de show! Al helemaal als ze met een leeg waterflesje rond stapt. Een amerikaanse mede toerist riep "hey, a wild animal" :-) Een Spets is duidelijk een bijzondere verschijning in Venetië.

We houden nog een stop in Bardolino aan het Gardameer. Daar was het voor ons gevoel al hoog zomer, het leek wel vakantie :-)

Dan komt er weer een einde aan deze vakantie en gaan we met de vlam in de pijp over de Brennerpas richting huis en houden we daar nog een weekje vakantie!

Vanmorgen hadden we een spontane wandeldate met Femke, Zé en Dude in de Broekpolder (Vlaardingen). Op de parkeerplaats zien de Spetsjes elkaar (nog) niet maar in stereo zijn ze zeker wel te horen, het was eigenlijk ook alweer veel te lang geleden! In de Broekpolder was het flink opgeknapt en weer lekker groen, maar voor Zé waren er gelukkig nog een paar modderpoeltjes in het bos! ;-) Ook de schaapjes stonden er gezellig bij voor de natuurlijke begrazing. Het was genieten, echt voorjaar!

De afgelopen dagen was het strand bedekt met een dikke laag schuim. Utah had een balletje voor in het water en dat zorgde wel voor wat denkwerk. Het balletje rolde steeds in het schuim waardoor je het niet meer kon zien. Met wat speurwerk bracht ze het balletje steeds terug, tot deze op het laatst toch een keer werd meegenomen door een laag schuim wat zich verplaatste in de branding. Zoeken, zoeken, zoeken...geen balletje meer maar wat een volhouder!

Voor wie wil weten wat het schuim precies is:
De Phaeocystis, de zogenaamde schuimalg, begint in het voorjaar te groeien. De algen splitsen zich op en gaan na verloop van tijd door gebrek aan voedsel massaal dood. Omdat de cellen eiwit bevatten, worden ze vervolgens door de golven makkelijk opgeklopt tot schuim. Als het flink hard heeft gewaaid, zoals het de afgelopen dagen deed, komt dat schuim uiteindelijk vanzelf op het strand terecht. Weet je dat ook weer!:-)  (bron: NH Nieuws)

Verrast door wel een heel bijzonder kadootje in de tuin! We hadden al het vermoeden dat er een eendje zat te broeden in het groen achter de vijver. De vorige bewoners hadden er wel over verteld maar voor ons was het toch een leuke verrassing. Vrijdag 6 mei jl. een warme dag, ik was daarom al vroeg op pad met Utah, lekker even zwemmen in het park. Toen we daarna gingen ontbijten, met de tuindeur open, klonk er ineens wel heel veel gepiep en onrustig gekwaak! Even checken...en daar waren ze, 15 schattige kleine eendjes! Utah vond het wel gek maar deed ze niets, ook wel bijzonder want meestal horen eendjes in het water volgens Utah :-)

Het grut liep door de tuin, achter mams aan en wat was het een leuk gezicht! Het geluk was niet voor lange duur, buurpoes lag op de loer en net toen Utah binnen was vond er in luttele seconden een wilde roofpartij plaats. Zes dode kuikentjes en moeder eend volledig in de stress. Moeders wilde maar één ding wegwezen en wel meteen... Bij de sloot naast de tuin van de buren stond het arme dier de kwaken, de kleintjes moesten komen! Zonder hulp konden ze daar niet komen, we hebben de negen overgebleven kleintjes gevangen in een doos en veilig bij moeder eend gebracht. Daar gaan ze het 'grote' water op. Zo hard kan het zijn in de natuur!

Geocaching (www.geocaching.nl) is hartstikke leuk om te doen, bij ons heeft het een tijdje in een 'vergeten hoekje' gelegen. Tijd om het weer eens op te pakken! We hebben, tot nu toe, zo'n 30 caches gelogd in verschillende landen. Nu beginnen we even lekker eenvoudig, lopend vanaf huis. Dat was echt leuk! We lopen dus zeer regelmatig langs caches waarvan we dus echt niet wisten dat ze er lagen :-)