Het was weer een feestje maandag! We zijn welkom bij Ellen en Fer om nog een keertje met de pupjes te knuffelen voordat ze uitvliegen. Femke gaat ook gezellig mee. We gaan natuurlijk ook nog even wandelen. De hondjes zijn altijd weer blij om elkaar te zien. Ellen is wat later dus we lopen met Femke en het Spetsen duo alvast het Warmondse eiland 'Het Joppe' rond en maken wat foto's van het duo. Als Ellen bij ons aansluit mogen Tindra, Olle en Oscar ook nog even mee 'rellen' en maken we er nog een feestje van op het strandje. Utah vindt (uiteraard) een bal, blijer kun je haar niet maken. Zeker met de andere honden erbij, dan heb je echt een leuk spelletje! 

Dan gaan we naar de pupjes en wat zijn ze weer leuk, lief, ondeugend en schattig tegelijk! Foto's maken viel niet mee, naast dat je binnen minder licht hebt, zitten ze nog geen halve seconde stil :-) Maar wat hebben we er weer van genoten! Het blijft echt een bijzonder ras!

We zijn alweer bij het hoofdstuk "Herfst" aangekomen.... wat gaat de tijd toch snel! Altijd weer een heerlijk seizoen mits er niet al te veel water valt. Het is overal weer heerlijk rustig, perfecte temperatuur om weer uitgebreid te wandelen en de natuur nodigt uit tot het maken van foto's. Ook Utah is duidelijk in haar sas als het buiten weer wat frisser wordt. Deze foto's zijn vorige week gemaakt tijdens één van onze wandelingen door het Hoekse bos en duin op een mooie dag met een waterig zonnetje erbij. Natuurlijk met een pot lekkers! :-)

Vandaag zijn er weer een heleboel blaadjes gevallen, een flinke herfststorm was een feit! Vooral vanmorgen ging het flink te keer en dat wilden we wel even trotseren op het strand. Daar gingen we, met de camera(tas) in de wind, het stuifzand, de regen en de zon. Bij thuiskomst komt echt overal zand uit en is ons gezicht stijf van het zout en ik kan er nog van genieten ook!

Donderdagochtend stuurt Sylvia een appje "Hebben jullie al plannen en zin om in Delft te wandelen vandaag?" We zijn dan wel net thuis van een 'rondje Sportpark' maar Utah hoor ik niet klagen als ik twee uurtjes later vraag "Utah, ga je mee?" en ik vind het natuurlijk zelf ook leuk om spontaan weer even bij te kletsen met Syl. We wandelen op ons gemak een rondje om de plas in Delftse Hout en laten de pittige tantes daarna even lekker los gaan bij het water. Ze krijgen van mij allebei een balletje zodat ze geen ruzie hoeven te maken :-) Na het 'baantjes trekken' lopen we weer richting de auto's waar we nog een paar portretjes proberen te schieten. Eén van de balletjes rolt daar onder een hek door, jammer! Sandy blijft bij het hek staan om de bal te hypnotiseren. Wat een gelukt toen er een beheerder aan kwam rijden en het hek open deed. Sandy wurmt zich direct door het hek en komt trots weer terug met bal. Eind goed al goed! ;-)

Vorige week konden we nog even profiteren van de gouden uurtjes in de zomerzon. Die kans neem ik waar om even te 'stoeien' met de camera. Ik moet snel zijn, niet voor de zon maar er was weinig tijd om te poseren. De afleiding won het van mij en de lekkere voertjes :-) Eerst de konijnen achterna, een paar potentiële vriendjes laten merken dat ze niet op hen zat te wachten en een paar minuten later komt Utah aanzetten met, uiteraard, een tennisbal. Hoe is het toch steeds mogelijk? Zo kenmerkend! De foto's zijn gemaakt in de duinen bij de Waterweg in Hoek van Holland.